അമ്മ

പങ്ക് വെപ്പിന് ശേഷം
തരിപോലും
ബാക്കിയാകാത്ത അപ്പം

കറക്കം

മലര്‍ന്ന് കിടന്ന് കളിക്കുന്ന കാലത്ത്
വീട്ടിലെ ക്ലോക്കായിരുന്നു ഉണ്ണീടെ കൂട്ടുകാരന്‍.
ഒരിടത്തും പോകാതെ തനിക്കു വേണ്ടിയെന്നോണം
വ്യത്യസ്ത വേഗത്തില്‍ താളം പിടിച്ച് നടന്ന മൂന്ന് കൂട്ടുകാരോട്
ഉണ്ണീടെ ഭാഷയില്‍ കൊഞ്ചി,
കൈകാലുകള്‍ നിട്ടി അവരുടെ അടുത്തേക്കാഞ്ഞു.

നിലത്തുവെച്ചുരസിയാല്‍ വേഗത്തിലോടുന്ന
കളിവണ്ടിയാണിപ്പോ ഉണ്ണിടെ കളിപ്പാട്ടം.
വണ്ടി എത്ര വേഗം പോകുമെന്ന് നോക്കാതെ
കുമ്പിട്ട് കിടന്ന് അതിന്റെ ചക്രങ്ങള്‍ തിരിയുന്നത്
കാണാനാണവനിഷ്ടം!

തളര്‍ന്ന് വീഴും വരെ കറങ്ങിയാലെ
ജീവിതം മുന്നോട്ട് നീങ്ങൂ എന്ന് അവനിപ്പോഴേ
തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടാകുമോ?

നീയും ഞാനും

ദൈവം

ഒരു കടലാസിന്റെ
ഇരുപുറമെഴുതിയ
വരികളാണ്
നമ്മള്‍.

അസൂയ

നിന്റെ കാല്‍ക്കീഴിലെ മണല്‍ത്തരികളോടെനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

ഫുള്‍‌മാര്‍ക്ക്

പ്രീഡിഗ്രി കെമിസ്‌ട്രി പ്രാക്റ്റിക്കലിന്
തെറ്റുകള്‍ക്കിടയില്‍
ശരിയുത്തരം വെളിപ്പെടുന്ന
ഒരേ ഒരു നിമിഷത്തെ
തിരിച്ചറിയുന്നവര്‍ക്കായിരുന്നു
എന്നും ഫുള്‍‌മാര്‍ക്ക്.

പ്രപഞ്ചം

ഉപമകളില്ലാതെ
രചിക്കപ്പെട്ട
ഏറ്റവും വലിയ കവിത.

കര്‍മ്മഫലം

മധുരം പോലെ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്ന്
അല്ലെങ്കില്‍
‍ചെളിപോലെ അടിയിലൂര്‍ന്ന്
അതുമല്ലെങ്കില്‍
‍പാട പോലെ മുകളില്‍ പടര്‍ന്ന്.

ചിത്തം

ചിതലരിക്കാത്തത്
ചിതയിലെരിയാത്തത്

പ്രണയജീവിതം

നിലാവിന്റെ കുളിര്‍മയിലല്ല,
ഉച്ച വെയിലത്താണ്
പനിനീര്‍പ്പൂ മുള്ളുകള്‍
കാണിച്ചു തന്ന്
നീയെന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക്
ക്ഷണിച്ചതും
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
ഭൂമിയിലിടം തന്നതും.

എന്റെ വാക്കുകള്‍കിടയിലെ
നിന്റെ മൗനത്തെ പിശുക്കെന്ന്
പറഞ്ഞ് പരിഹസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു
ഞാന്‍.

ഇന്നറിയുന്നു വാക്കുകളെല്ലാം കാറ്റായ്
ചോര്‍ന്നു പോയതും,
കനത്ത മൗനത്തില്‍ ഊറിയ
പ്രണയമെന്‍ ജീവിതം നിറച്ചതും.

വര

വരയ്ക്കാനറിയില്ല.
എന്നിട്ടും വരച്ചു.
നേര്‍‌രേഖകള്‍ ചെരിഞ്ഞെങ്കിലും
വളഞ്ഞ വരകള്‍ വളഞ്ഞു തന്നെ ഇരുന്നു,
വലത്തോട്ടു വേണ്ടവ ഇടത്തോട്ടും
നേരെ തിരിച്ചും.



(സമര്‍പ്പണം:ഇത് കാട്ടി എന്നെ കൊതിപ്പിച്ച ആശയ്ക്ക്)

ആശുപത്രി

ജീവന്റെ തുടക്കവും ഒടുക്കവും
ഇടയിലെ ഞരക്കവും.

തര്‍‌ജ്ജനിയില്‍

തര്‍ജ്ജനി ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിന്‍ ജൂണ്‍ ലക്കം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എന്റെ ചില വരികള്‍ ഇവിടെ. വായിച്ച് അഭിപ്രായം അറിയിക്കുമല്ലോ.

ജീവിതമധുരം

ചവര്‍ക്കും കായ്കള്‍
അത്യുഷ്ണത്തില്‍
‍പഴങ്ങളാകും പോല്‍
‍അനുഭവങ്ങളുടെ കൊടുംവേനല്‍
ജീവിതത്തിന്‍ മധുരമേറ്റിടും.

വഴിക്കണക്ക്

പരീക്ഷയിലെ
അവസാന വഴിക്കണക്ക്.

പലതവണ
കൂട്ടലും
കിഴിക്കലും
ഗുണിക്കലും
ഹരിക്കലും.

അക്കങ്ങളെ
പുറത്തിരുത്തിയും
തിരിച്ചെടുത്തും
കടം വാങ്ങിയും
ഓരോ കടമ്പയും കടന്ന്

അവസാന ഹരണത്തിന്റെ
ഇടയില്‍ മണിയടിച്ചപ്പോള്‍
‍ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ബാക്കി

ശിഷ്ടം?

കനല്‍

കാറ്റില്‍ കുളിരാതെ
മഴയില്‍ കിളിര്‍ക്കാതെ
മണ്ണില്‍ മുളക്കാതെ
വെയിലില്‍ വാടാതെ.

പറിച്ചു നടല്‍

വീട്ടുവളപ്പില്‍ ഞാന്‍ നട്ടു വളര്‍‌ത്തിയ
ചീരത്തോട്ടം പറിച്ചു നട്ടത്
കല്യാണത്തിന് വെപ്പുപുരയൊരുക്കാന്‍.

വിരുന്ന് കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോള്‍ കണ്ടത്
ഉണങ്ങി പോയ ചീരച്ചെടികളെ,
വിടരാതെ വാടിയ മൊട്ടുകളോടെ.

പറിച്ചു നട്ടിട്ടും
പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചെന്‍ ജീവിതത്തിനു താഴെ
ഒരു പാട് ചീരപ്പൂക്കളുടെ നിഴല്‍.

ആഗ്രഹം

എനിക്കിനിയും നടക്കണം,

ഒരു പാട് ദൂരം

നിന്റെ കൈ പിടിച്ച്

കാലടികളെ പിന്തുടര്‍ന്ന്

വഴിയോരത്തെ പൂക്കളോട്

പുഞ്ചിരിച്ച്

കല്ലിലും മുള്ളിലും ചവിട്ടാതെ

ദൈവത്തിലേക്ക്.

ഗതാഗത-ജീവിത കുരുക്ക്

ഒരോ വഴിത്തിരിവിലും
മടങ്ങിപോകാനാകാതെ
അകലെയുള്ള ലക്‌ഷ്യത്തില്‍ കണ്ണും നട്ട്
അക്ഷമരായി നമ്മള്‍.

പക്ഷെ,ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ
കൈത്താങ്ങിലൂടെ
നമുക്കിവിടെ സ്വര്‍ഗം തീര്‍ക്കാം.

യാത്ര

വഴിവക്കില്‍ വണ്ടിചക്രത്തില്‍ കാറ്റു നിറക്കുന്നവരെ
നോക്കി ചിരിക്കുന്നവരറിയുന്നില്ല;
നിറയ്ക്കാനാകാത്ത ചക്രങ്ങളിലാണ്
തങ്ങളുടെ യാത്രയെന്ന്

ത്യാഗം

സ്വയമെരിയാതെ വെട്ടമേകില്ലൊരുതിരിയും